S’ainu ‘e tiu Corrai

Un'àinu teniat custu tiu
e carraiat calvone a poltàdigu1.
Su calvon'ilfundiat in su riu
po pesare 'e piusu, e de olàdigu

jughiat su puntolzu. Cantu iu
l'est duradu, l'at tentu sempre a fàdigu:2
iscuitzu e imbrutadu 'e tipidiu,3
pienu 'e cadenancia e de fumàdigu.

Ma una bella die su molente
si colcat chena mùida né sonu
e si ch'est moltu sa die sighente.

Cando l'at bidu moltu su padronu
l'at piantu che intimu parente
e naraiat: «It'àinu onu».

Su tréighi 'e Austu 1924

1Poltàdigu: per conto terzi
2Fàdigu: a fatica
3Tipidiu: polvere stantia,