BENI
(A muzere mia)

Beni, amore meu!
Sas istellas
an pro nois
su chelu apparitzadu
e si est sa luna
a festa tramunada.

Est notte de incantu,
tottu est pasu
che-i cudda notte
ch’in tremulas laras,
a ti l’ammentas,
chi a fura
nos demis unu ’asu?

E fit su primu
dadu cun sos coros
timidos, proende
sentimentos
chi solu sas istellas
an connottu
e sa luna beneittu.

Abbà su lampizare,
paren nende
a nos basare
cun su matessi amore,
sas distimonzas nostras!

Beni, apporrimi sas laras,
non las timas sas umbras:
sun sas fadas,
sas fadas de Monte Oe
chi nos ballan serente.
Est sa manu ’e sa luna
semenende lentore.
Est s’anima ’ona ’e sa notte
chi s’est setzida accanta
pro intender
su faeddu ’e sos coros,
su seguzu ’e sas laras!