S'ozastra
(Damiano Rossi - Ulassai)

A craru de Gennargentu
e cun sas pianas a levante
sentu su friscu fil‘e bentu
pesande sa musa dilettante

Dae su coro meu ulassesu
sartada e falada cun armonia
errante dae Supramonte atesu
ghirande poi in terr‘e Tertenia.

Istanca, in Selene, in sa foresta
si unidi a sos ballos e gosos
e cun su lestru sonu de festa
chi ischida s'animos amorosos

A tue tandu s'amena novella
s'antiga terra de mesu enia
cun sos buscos tuos bella
prena de feras de onzi zenia

E cun sos valores e lodes
chi sos vintitres comunes
in tottu sunt sos custodes
de virtudes e tradiziones.

E cun s'intentu precisu
dae sa patria nucoresa
como, in pare ana decisu
de liare s'antiga pretesa.

Forsis creo siat sa bon’ora
pro menzus guvernare
custa terra incantadora
chi mai app’a ismentigare

Anzis de pius l’ammentu
e cun s'ardimentu egliente
custu ozastrinu sentimentu
ispedo a tottus in sa presente.