Solitariu vivo

Solitariu vivo in Gennargentu
che un’abile subra sos rocchiles,
airadu cun falsos e cun viles
nemigos d’ogni bonu sentimentu,

Chi pius d’una orta a tradimentu
m’hana puntu cun leppas e istiles,
ma eo cussu grustu ’e tidiles,
che muscas in sa manu hapo mantentu.